ทองดีสนับสนุนเตี่ยกับคุณแม่ขายอาหารอยู่ที่ตลาดและมักถูกคุณแม่ด่าทองประกายแสดโขกสับหัวใช้กิจธุระเธอตั้งแต่เพรางายยันค่ำ  เธอไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขแท้ๆ สิ่งเตี่ยเข้ากับแม่ แต่เป็นหลานที่แม่เอาเธอมาเลี้ยงแต่เล็ก ไว้ใช้กิจธุระ ส่งเรียนรู้หนังสือจนเกม ป.กระฉอกกระแฉก

ทองดีพบปะกับ พิสุทธิ์ (แบงค์) นักศึกษาหนุ่มที่ร้านเพราะพนมชอบมาสลัดกีตาร์กู่ร้องเพลงวัยรุ่นจีบเธอ ซึ่งคุณเป็นคนหวงตัว แต่กับพิสุทธิ์แล้วไปเธอนับถือทุกอย่าง ถึงขนาดฝันว่าพิสุทธิ์จักทำให้ชีวิตเธอดีรุ่งโรจน์กว่าเดิม และพิสุทธิ์เป็นสมาชิกตั้งชื่อให้ทองรูปพรรณดีซ้ำว่า “ทองประกายแสด”    
       
พิสุทธิ์แฝงมานอนที่บ้านทองดีบ่อยๆ โดยที่เตี่ยกับแม่ไม่รู้ จนวันหนึ่งเตี่ยที่เจ็บไข้เป็นวัณโรคมานานขาดใจล้มหายตายจาก  พิสุทธิ์ยังคงแอบมาค้างด้วย แต่แล้วแม่ก็จับได้ จึงขับไล่ไสส่งทองดี เธอทั้งโกรธทั้งเสียใจก็เพราะว่าแม่ไม่เคยรักและเข้าไปใจ  แม่ด่าทองดีก็เถียงไม่ลดละ แม่ก็ยิ่งขึ้งโกรธตบตี พร้อมทั้งไล่ส่งออกจากบ้าน ทองดีสู้ปกป้องตัวเอง ขณะที่พิสุทธิ์กลัวตัวสั่น ทองดีสะบัดจนแม่ล้มลงหัวตีเลือดอาบหน้า แม่กรีดร้องโหยหวลขอให้คนช่วย หานินทาทองดีจะฆ่า ทองดีแทบเมามัน วิ่งไปตะครุบมีข้างในทองประกายแสดมาขู่เข็ญแม่ พิสุทธิ์ที่เพิ่งมีสติอารมณ์เข้ามาห้าม แต่แม่เห็นมีดก็ถึงกับตกใจช็อคเป็นลมไป ทองดีขโมยเงินแม่และหนีออกจากบ้านไปพร้อมกับสุกใส ที่กรุงเทพ ทองดีกับสุกใสมาเช่าโรงแรมราคาถูกข้างในย่านที่มีแต่ทรามเชยหากิน ตั้งแต่เข้ากรุงเทพ พิสุทธิ์ก็กลับไปจนทองดีรำคาญ เขาไม่ร่าเริงเหมือนเดิม คิดแต่จะกลับบ้าน วันหนึ่ง พิสุทธิ์กับเธอทะเลาะกันอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน ทองดีไล่พิสุทธิ์และเขาจะเคลื่อนที่จริงๆ แต่ถ้าพิสุทธิ์ไปตัวทองดีคงจะอยู่ยังไงในกรุงเทพ เธอจึงยอมออดรบเร้าง้อเขา สุกใสใจอ่อนเพราะทองประกายแสด จากนั้นทองสวยได้บ่นว่าหิว พิสุทธิ์จึงรีบลงไปหาซื้อข้าวให้ ใครจะคิดว่าชีวิตินทรีย์นึงช่างสั้นนัก พิสุทธิ์ถูกรถยนต์ชนตาย…..